Jak często występuje ta wada ?
  W Polsce ok 1 dziecko (0.92-0.94) na 1000 urodzeń obarczone jest tą właśnie wadą (około 500 noworodków rocznie). Częstość tą można porównać do częstości urodzeń dzieci z zespołem Downa. Regionami, gdzie liczba wystąpień jest znacznie większa od przeciętniej są białostockie, bielsko-podlaskie, łomżyńskie, siedleckie.
 Jak ta sytuacja wygląda w innych krajach ? Przykładowo w Wielkiej Brytanii rozszczep kręgosłupa występuje u 3.5 dzieci na 1000 (szczególnie dużo takich dzieci rodzi się w Walli), w Stanach Zjednoczonych u 1 dziecka na 1000. Nie jesteśmy więc krajem odosobnionym.

 Jaka jest przyczyna powstania tej wady ?
  Do powstania rozszczepu kręgosłupa dochodzi na skutek nałożenia się wielu czynników środowiskowych (infekcje, naświetlanie promieniami rentgenowskimi, zatrucie środowiska) i genetycznych. Związek z powstaniem tej wady może mieć niedobór kwasu foliowego i witamin z grupy B w organizmie matki.

 Czy można jej zapobiec ?
 Zmniejszenie ryzyka wystąpienia tej wady polega na przyjmowaniu przez przyszłe mamy 4 mg kwasu foliowego dziennie, przynajmniej na miesiąc przed planowanym zajściem w ciążę i do końca pierwszego trymestru ciąży (zmniejszenie ryzyka ok. 70%). W przypadku ciąż nieplanowanych trudno ochronić dziecko przed wystąpieniem tej wady. Są jednak mamy, które mimo przyjmowania kwasu foliowego przed zajściem w ciążę urodziły dziecko z rozszczepem kręgosłupa. Badania nad tą chorobą cały czas trwają.

 Jakie jest ryzyko powtórzenia tej wady u kolejnych dzieci ?
  Jednym z czynników odpowiedzialnych za powstanie rozszczepu kręgosłupa jest prawdopodobnie czynnik genetyczny. Stąd w rodzinach, gdzie urodziło się dziecko z rozszczepem kręgosłupa  wzrasta ryzyko wystąpienia tej wady do 4% i rośnie do 10% w przypadku poprzedniego urodzenia dwojga dzieci chorych.

 Jakie są skutki wystąpienia rozszczepu kręgosłupa u dziecka ?
  Wiele zależy od stopnia i miejsca uszkodzenia rdzenia kręgowego. Najczęściej następstwami wady są: neurogenny pęcherz moczowy (uszkodzony ośrodek oddawania moczu), porażenie lub osłabienie mięśni odbytu i odbytnicy (zaparcia, tworzenie się kamieni kałowych), deformacje stawów kończyn dolnych i kręgosłupa (zaburzenie unerwienia mięśni i trudności w poruszaniu się), zaburzenia czucia skórnego (grozi powstawaniem odleżyn). U wielu dzieci (ponad 80%) występuje również wodogłowie.

 Jakie są szanse, że dziecko będzie samodzielnie chodzić ?
  Zależy to od miejsca wystąpienia wady oraz od konsekwencji i intensywności rehabilitacji. Wiele dzieci chodzi korzystając z zaopatrzenia ortopedycznego (łuski ortopedyczne, kule, ortezy), niektóre mają tylko wkładki ortopedyczne do butów, część porusza się jednak na wózkach inwalidzkich (szczególnie gdy wada wystąpiła w części piersiowej kręgosłupa).

 Jakiemu leczeniu musi być poddane dziecko ?
  Większość dzieci w pierwszej dobie życia przechodzi operacyjne zamknięcie rdzenia i skóry na plecach w miejscu wystąpienia wady. Dzieciom, które mają czynne wodogłowie zakłada się zastawki, zapobiegające narastaniu wodogłowia i niszczeniu struktur mózgu. Ważne jest wczesne zbadanie uszkodzenia funkcji pęcherza moczowego i stanu nerek. Często aby chronić nerki przed uszkodzeniem i jednocześnie kontrolować oddawanie moczu stosowane jest u dzieci czyste okresowe cewnikowanie p?cherza moczowego. Niektóre dzieci później wymagają jeszcze operacji ortopedycznych w celu korekcji problemów dotyczących stawów biodrowych, kolan i stóp, czy skrzywień kręgosłupa. Zwykle dzieci wymagają opieki i stałej kontroli wielu specjalistów: neurochirurga, urologa, neurologa, ortopedy, rehabilitanta i innych w zależności od przypadku.

 Czy dziecko z tą wadą będzie mogło chodzić do normalnej szkoły ?
  Większość dzieci z rozszczepem kręgosłupa uczęszcza do zwykłych szkół wraz z innymi dziećmi, czasem wymagają one dodatkowej pomocy (najczęściej możliwej w ramach zwykłej szkoły). W wielu Polskich szkołach głównym problemem jest wózek inwalidzki.

 Jakie szanse mają dzieci na zwykłe dorosłe życie ?
 Informacje z USA i krajów Europy Zachodniej mówią, że coraz więcej dzieci z rozszczepem kręgosłupa dorasta i zakłada własne rodziny. Rodzą im się zdrowe maluchy. Zdobywają zawody, niektórzy kończą studia, podejmują pracę. Tak jak inni ludzie. Jednak okresowe cewnikowanie pęcherza, kontrole lekarskie, aktywna rehabilitacja, czasem wózek inwalidzki są w ich życie wpisane na stałe. Szansę na taką normalność mają dzięki fachowej opiece lekarskiej, dużej pracy swoich rodziców i sile własnego charakteru.

 Trochę fachowej wiedzy w:
1. Zespołowa opieka nad dziećmi z wadami cewy nerwowej. 2001. Przedsiębiorstwo Wyd.-Reklam. Top-Art m. Jeziorko, Łazy, 64 s.
ISBN 83-914217-3-2
Dostępne:  w oddziałach Stowarzyszenia Chorych z Przepukliną Oponowo-Rdzeniową RP

2. Wośko I.P. (red) 1995. Problemy ortopedyczno-rehabilitacyjne u dzieci z przepukliną oponowo-rdzeniową. Wyd. FOLIUM, Lublin, 156 s
ISBN 83-86239-09-3
Dostępne: u wydawcy
Wydawnictwo Folium sc, ul. Paganiniego 7/25, tel./fax 0 prefiks 81 714-333; 714-407; 303-42

3. Klenk H., Laur S., Parsch K. 1995. Dziecko z przepukliną oponowo-rdzeniową. Postępowanie rehabilitacyjne i ortopedyczne. Wskazania dla rodziców. Wyd. Folium, Lublin 36s.
ISBN 83-86239-16-6
Dostępne: u wydawcy
Wydawnictwo Folium sc, ul. Paganiniego 7/25, tel./fax 0 prefiks 81 714-333; 714-407; 303-42

4. Sandler M.D 1997. Living with Spina Bifida. A Guide for Families and Professionals.The University of North Carolina Press, Cape Hill and London, 262 pp.
ISBN 0-8078-2352-x (cloth: alk.paper.) -
ISBN 0-8078-4657-o (pbk.: alk.paper)
Dostępne: u wydawcy
The University of North Carolina Press, można kupić lub zamówić przez internet.